عفونت ناشی از کلامیدیا پنمونیه در افراد بالغ با سرفه های مزمن در مقایسه با اهدا کنندگان سالم خون
 

- +
عنوان
ایمیل  
 

زهرا ريخته گران تهراني[z_biotech] ارسال کننده
N.H. Birkebñk*, J.S. Jensen#, T. Seefeldt+, J. Degn*, B. Huniche1, P.L. Andersen1, L. éstergaard1 نویسنده / نويسندگان
زهرا ریخته گران تهرانی مترجم
کلامیدیا پنمونیه - سرفه مزمن - انکلوزیون کلید واژه
اخیرا در یک بررسی اجمالی نشان داده شده است که سرفه های مداوم و مستمر با یافته های سرولوژیکی در عفونت حاد ناشی از کلامیدیا پنمونیه ارتباط تنگاتنگی دارند. برای دریافتن این نکته که آیا کلامیدیا پنمونیه در ایجاد سرفه های مزمن نقش دارد یا خیر ، شیوع عفونت ناشی از این باکتری در 201 فرد بیمار بالغ با سرفه های مزمن ، با شیوع آن در 106 اهدا کننده سالم خون بدون علائم سیستم تنفسی، ظرف مدت سه ماه مقایسه شد. تست میکرو ایمونوفلورسانس آنتی بادی برای تعیین عیار آنتی بادی های IgG ، IgM و IgA علیه کلامیدیا پنمونیه مورد استفاده قرار گرفت. علاوه بر این ترشحات نازوفارنکس به دست آمده از 201 بیمار از نظر DNA کلامیدیا پنمونیه به روش PCR مورد آزمایش قرار گرفت. از یافته های سرولوژی چنین بر آمد که 9 بیمار (4%) و یک نفر از جمعیت کنترل (1%) مبتلا به عفونت حاد ناشی از کلامیدیا پنمونیه بودند و 92 بیمار (46%) و 42 نفر از جمعیت کنترل (40%) سابقه قبلی و یا عفونت مزمن ناشی از کلامیدیا پنمونیه داشتند. از 9 بیمار مبتلا به عفونت حاد ، سه نفر تست PCR مثبت برای کلامیدیا پنومونیه داشتند که همگی تیتر بالایی از IgM از خود نشان می دادند. 6 بیمار باقیمانده یا تیتر IgG مساوی یا بیشتر از 512 (5 بیمار ) و یا تیتر IgA مساوی یا بیشتر از 512 (1 بیمار ) داشتند. هیچ یک از این 6 بیمار دارای تیتر IgM قابل اندازه گیری نبودند. در بیماران مثبت از نظر IgG میانگین طول دوره سرفه ( 10.8 هفته ) به طور بارزی طولانی تر از میانگین طول دوره سرفه ( 6.4 هفته ) در سایر بیماران بود (P=0.004) نتایج بیان می دارند که عفونت ناشی از کلامیدیا پنمونیه در بیماران با سرفه های مزمن نسبت به اهداکنندگان سالم خون شیوع آماری و قابل توجهی نداشته و چنین به نظر می رسد که کلامیدیا پنمونیه نقش ناچیزی در ایجاد سرفه های مزمن در مبتلایان به این عفونت دارد. تشخیص مستقیم کلامیدیا پنمونیه به روش PCR روی ترشحات نازوفارنکس ، همخوانی بالایی با عیار آنتی بادی IgM دارد اما در مراحل پایانی سرفه های مزمن ، تست های سرولوژیکی برای IgG و IgA به منظور تشخیص های میکروبیولوژیکی این عفونت ، از اهمیت بیشتری برخوردارند. چکیده
Eur Respir J 2000; 16: 108±111 - ارسالی از طرف کاربر z_biotech منابع
. .
 

 
عفونت ناشی از کلامیدیا پنمونیه در افراد بالغ با سرفه های مزمن در مقایسه با اهدا کنندگان سالم خون

مقدمه :

کلامیدیا پنمونیه در کودکان و بالغین با عفونت سیستم تنفسی همراه است . اخیرا به کمک روش های سرولوژیکی نشان داده شده است که در 20 % یک جمعیت از افراد بالغ امریکایی که دچار سرفه های مزمن بودند ( به مدت 2 تا 12 هفته ) شواهدی از ابتلا به عفونت حاد ناشی از کلامیدیا پنمونیه وجود داشته و البته جمعیت کنترل سالمی به عنوان شاهد جهت مقایسه در نظر گرفته نشده است. در میان بالغین و کودکان بدون علامت ، عفونت حاد کلامیدیا پنمونیه به ترتیب 19 و 23 درصد گزارش شده است. بنابراین هنوز به درستی روشن نشده که این باکتری تنها یک فلور نرمال و همزیست به شمار می رود و نباید به آن اهمیتی داد و یا در ایجاد سرفه های مزمن نقش ایفا می کند. به منظور دریافتن این موضوع ، نویسندگان این مقاله یک جمعیت از افراد بالغ با سرفه های مزمن و یک گروه سالم از اهدا کنندگان خون را انتخاب کرده و از نظر شواهد و یافته های سرولوژیکی برای عفونت های حاد و مزمن ناشی از کلامیدیا پنمونیه مورد بررسی قرار دادند. همچنین این موضوع که آیا کلامیدیا پنمونیه در آسپیراسیون ترشحات نازوفارنکس در مبتلایان به سرفه های مزمن ، به روش PCR قابل شناسایی هست یا خیر نیز مورد تحقیق واقع شد.

مواد و روشها :

موضوعات و نمونه برداری

در دپارتمان طب ریه واقع در بیمارستان دانشگاه آرهاس دانمارک ، 247 بیمار مبتلا به سرفه های مزمن که طی سال های 1995 تا 1997 به این مرکز ارجاع داده شده بودند جهت مطالعه انتخاب شدند. شرایط لازم این افراد برای ورود به محدوده مطالعاتی عبارت بودند از سن بالای 15 سال ، سرفه های مزمن به مدت 2 تا 12 هفته ( که قبلا به عنوان چارچوب زمانی قابل انتظار برای سرفه های طولانی ناشی از کلامیدیا پنمونیه در نظر گرفته شده بود ) ، رادیو گرافی نرمال سینه ، اسپیرومتری نرمال و عدم سابقه ناراحتی قلبی – ریوی . 201 بیمار تمامی شرایط لازم جهت ورود به فهرست مطالعاتی را در بر داشتند. 46 بیمار به دلایل زیر از لیست حذف شدند : 15 بیمار به دلیل سرفه های طولانی تر از 12 هفته ، 19 بیمار به دلیل اسپیرومتری غیر نرمال ، 4 بیمار برای ابتلا به پنومونی ، یک بیمار به دلیل ابتلا به سارکوئیدوز ، یک بیمار به دلیل کاردیومگالی و 6 بیمار که از مشارکت در مطالعه سر باز زدند.

جمعیت کنترل مشتمل بر 106 اهدا کننده سالم خون ( 73 مرد و 33 زن ) بدون هیچگونه علائم ریوی طی 12 هفته اخیر بود. جمع آوری نمونه در هر دو گروه در یک بازه زمانی یکسان انجام شد.

سابقه پزشکی هر بیمار از قبیل سن ، جنس ، استعمال دخانیات و داشتن یا نداشتن سرفه ثبت گردید. رادیو گرافی سینه ( قدامی – خلفی و جنبی ) و اسپیرومتری انجام شد. از تمامی بیماران یک نمونه ترشحات نازوفارنکس و یک نمونه سرم اولیه گرفته شد. 4 هفته بعد ، از 188 بیمار یک نمونه سرم دیگر به عنوان سرم ثانویه جهت پیگیری مطالعات گرفته شد. نمونه سرم های اولیه و ثانویه به همان ترتیب از اهدا کنندگان خون نیز گرفته شد. سرم ها تا زمان آزمایش در دمای منفی 20 درجه سانتیگراد نگهداری شدند و این در حالیست که ترشحات نازوفارنکس تا زمان انجام آزمایش در دمای منفی 80 درجه سانتیگراد فریز شدند.

تست PCR برای کلامیدیا پنمونیه

مقدار 100 میکرو لیتر از ترشحات نازوفارنکس برداشت شد و اسید داکسی ریبو نوکلئیک (DNA) آن با مخلوط کردن 300 میکرولیتر از محلول 20 % ماده Chelex 100 ( 143-2832; Bio Rad Lab, Richmond, CA, USA) متعاقب 10 دقیقه جوشاندن سوسپانسیون حاصل ، استخراج شد. سپس به مدت 10 دقیقه با دور 20,000 x g سانتریفوژ گردید.

از مایع رویی حاصل از سانتریفوژ 10 میکرولیتر برداشت شد و تحت PCR قرار گرفت و در این واکنش از پرایمر جفت 1A/1B استفاده شد و پرایمر های مخلوط شده به مقدار مساوی ، با زیر واحد 16S DNA ریبوزومی سایر گونه های کلامیدیا همخوانی داشتند .

پروسه ((تاچ داون )) با کاهش 1 درجه ای دما برای ده دقیقه اول آنیلینگ مورد استفاده قرار گرفت. جمعا 50 سیکل انجام شد. پس از الکتروفورز ژل آگارز ، ژنهای تکثیر یافته به کمک رنگامیزی اتیدیوم بروماید قابل مشاهده شدند. در طول PCR مواد تکثیر یافته با ماده dUTP یا همان داکسی یوریدین تری فسفات (digoxigenin-11-deoxyuridine triphosphate ) نشاندار شدند که نسبت مولار آن در مقابل dUTP های غیر نشاندار 1:312 بود . به منظور کاهش محدوده سنجش و تفکیک گونه های مختلف کلامیدیا ، از سنجش هیبرید فاز مایع به کمک پروبهای نشاندار شده با بایوتین و اختصاصی برای گونه های مختلف کلایمیدیا استفاده شد. این سنجش قادر بود واحد های تشکیل دهنده انکلوزیون را تا مقادیر کمتر از 0.2 واحد ، اندازه گیری نماید.

نتایج مثبت به کمک روش نستد PCR برای تکثیر ژن تولید کننده پروتئین اصلی غشای خارجی کلامیدیا پنمونیه مورد تأیید نهایی قرار گرفتند.

تست PCR برای مایکوپلاسما پنمونیه

25 میکرولیتر از نمونه فرآوری شده با پرایمر های P1-178/P1-331 از ژن ادهزین P1 باکتری مایکوپلاسما پنمونیه در یک سیکل 40 تایی مورد PCR قرار گرفت. ژنهای تکثیر یافته با الکتروفورز ژل آگارز مورد ارزیابی واقع شدند. محدوده سنجش در این آزمون 5 تا 10 کپی از ژن بود.

تستهای سرولوژی برای کلامیدیا پنمونیه

ایمونوگلوبولین های IgG ، IgM و IgA علیه کلامیدیا پنمونیه به روش میکرو ایمونو فلورسانس (MIF) با بکارگیری آنتی ژن TWAR تعیین عیار شدند (Washington Research Foundation, Seattle, WA, USA) . در هر مرحله ، زمان انکوباسیون 30 دقیقه در دمای 37 درجه سانتیگراد بود. به منظور جلوگیری از واکنش های مثبت کاذب تمامی نمونه های مثبت از نظر IgM علیه کلامیدیا پنمونیه پس از مجاورت با آنتی هیومن IgG گرفته شده از بز مورد آزمایش مجدد قرار گرفتند(Gull SORB; Gull Laboratories, Salt Lake City, UT, USA) و همه نمونه ها قبل از آزمایش برای IgA نیز با Gull SORB مجاور شدند. در هر مرحله یک کنترل منفی و یک کنترل مثبت در نظر گرفته شد. نمونه ها تا قبل از انجام تست های سرولوژیکی دور از نور نگهداری شدند. هر دو گروه سرم های اولیه و ثانویه از هر بیمار در یک سری انجام تست تحت شرایط یکسان مورد آزمایش قرار گرفتند.

طبق استاندارد ، یافته های سرولوژیکی به روش MIF برای پذیرش یک عفونت حاد از این قرار است : تیتر مساوی یا بیشتر از 16 برای IgM ، تیتر مساوی یا بیشتر از 512 برای IgG یا افزایش 4 برابر در تیتر آن و بنا بر نظر EKMAN و همکاران ، تیتر مساوی یا بیشتر از 512 برای IgA . از آنجا که معیار های قاطع و قابل اعتمادی برای تشخیص سابقه بیماری در گذشته و یا عفونت طول کشیده از قبل تا زمان حال در یافته های سرولوژیکی وجود نداشت ، تیتر های بین 64 و 512 برای IgG و تیتر های بین 16 و 512 برای IgA به عنوان محدوده تیتر های تعیین کننده برای این گونه موارد در نظر گرفته شدند.

تستهای سرولوژی برای مایکوپلاسما پنمونیه

برای تعیین عیار آنتی بادی علیه مایکوپلاسما پنمونیه تست ثبوت مکمل مورد استفاده قرار گرفت. تیتر بیشتر از 256 و یا افزایش 4 برابر در تیتر این آنتی بادی به عنوان شاهدی برای عفونت حاد در نظر گرفته شدند.

آمار

برای تجزیه و تحلیل داده ها ، نسل ششم برنامه SPSS ( برنامه آماری برای علوم اجتماعی ) مورد استفاده قرار گرفت . برای متغیر های دوگانه تست Chi-squared و برای متغیر های مداوم ، T-test تنها به کار رفت. P -value کمتر از 0.05 به عنوان شاخص آماری در نظر گرفته شد.

اصول اخلاقی

این مطالعه توسط کمیته اخلاق شهر مورد تأیید واقع شد. قبل از اقدام برای نوشتن این مقاله ، رضایت تک تک بیماران حاصل شد.

یافته ها :

پس از گروه بندی افراد بر اساس جنسیت ، 201 نفر از بیماران و 106 نفر از اهداکنندگان سالم خون از لحاظ سن و استعمال دخانیات با یکدیگر قابل مقایسه بودند(جدول 1). گروه های بیمار و شاهد نسبت جنسیتی متفاوتی داشتند اما تفاوت وابسته به جنسیت در تیتر آنتی بادی آنها به چشم نمی خورد (جدول 1). از 13 بیمار نمونه سرم در دوران نقاهت بیماری گرفته نشد. با مراجعه به تاریخچه بیماری در این افراد ، تفاوتی با سایر بیماران مشاهده نشد. یکی از این 13 بیمار تیتر بالایی از IgM علیه کلامیدیا پنمونیه داشت و باقی 12 بیمار از نظر تیتر IgM و IgA منفی بودند و تیتر IgG آنها مساوی یا کمتر از 128 بود. 9 بیمار( 5 مرد و 4 زن )عفونت حاد داشتند (جدول 2). از میان این 9 بیمار 3 نفر تیتر IgM برابر با 512 و تیتر IgG و IgA کمتر از 512 داشتند در حالیکه 5 بیمار تیتر IgG مساوی یا بیشتر از 512 و یک بیمار تیتر IgA برابر با 512 داشتند. هیچیک از بیماران افزایش چهار برابری در هیچیک از کلاس های ایمونوگلوبولین ها از خود نشان ندادند. در بیمارانی که تیتر IgM آنها مثبت بود پس از مجاورت با آنتی هیومن به دست آمده از بز ، تغییری در نتایج تست دیده نشد. یکی از مردان سالم اهدا کننده خون تیتر IgG برابر با 512 داشت (جدول 2). 92 بیمار (46%) و 42 نفر از اهداکنندگان سالم خون (40%) تیتر IgG بین 64 تا 512 و تیتر IgA بین 16 تا 512 داشتند (جدول 1؛ قابل چشم پوشی) .

جدول 1 : داده های آماری و سرولوژیکی کلامیدیا پنمونیه از 201 بیمار و 106 اهدا کننده سالم خون بر اساس جنسیت

مشخصات

گروه بیماران

گروه شاهد

P-value

مرد

زن

مرد

زن

تعداد

69

132

73

33

-

سن بر حسب سال

13± 41

15 ± 42

10 ± 41

10 ± 39

ناچیز

افراد سیگاری

(36%) 25

(32%) 42

(30%) 22

(24%) 8

ناچیز

IgM ≥ 16 / IgG,IgA ≥512

(7%) 5

(3%) 4

(1%) 1

0

ناچیز

64≤IgG<512 / 16≤IgA<512

(42%) 29

(48%) 63

(41%) 30

(36%) 12

ناچیز

تست های سرولوژیکی به روش میکرو ایمونوفلورسانس آنتی بادی انجام شده اند.

برای بیمارانی که شواهدی از ابتلا به عفونت حاد کلامیدیا پنمونیه داشتند ، نتایج حاصل از تستهای PCR ، تستهای سرولوژیکی و طول دوره سرفه ، در جدول 2 نمایش داده شده است. همانگونه که در جدول مشاهده می شود ، تست PCR 3 تا از بیماران برای این باکتری مثبت بود (1.5%) که همه این بیماران تیتر بالایی از IgM داشتند. هیچ بیماری نبود که تست PCR وی مثبت باشد و تیتر IgM وی منفی و از آن طرف هم هیچ بیماری نبود که تیتر IgM وی مثبت باشد و تست PCR وی منفی. 6 بیماری که تیتر IgM آنها کمتر از 16 و تیترهای IgG و IgA آنها بالا بود ، همگی تست PCR منفی داشتند. 5 بیماری که تیتر IgG بالا داشتند ، بیشتر از 8 هفته بود که سرفه می کردند (متوسط 10.8 هفته ) در مقایسه با گروه بیماران باقیمانده که سرفه های آنها 6.4 هفته به طول انجامید (P=0.004) .

هیچکدام از بیماران تست PCR یا سرولوژی مثبت برای مایکوپلاسما پنومونیه نداشتند.

جدول 2- یافته های میکروبیولوژیکی وطول دوره سرفه در 9 بیمار دارای شواهد سرولوژیکی از عفونت حاد کلامیدیا پنمونیه

ردیف

جنس

سن بر حسب سال

تست PCR

تیتر IgM

تیتر IgA

تیتر IgG

دوره سرفه بر حسب هفته

1

مرد

43

-

16 >

128

1024

12

2

زن

30

+

512

64

64

2

3

زن

57

-

16 >

128

1024

12

4

مرد

50

-

16 >

128

512

12

5

زن

58

-

16 >

16 >

512

10

6

زن

26

+

512

128

128

12> و 2 <

7

مرد

40

+

512

256

64

3

8

مرد

49

-

16 >

64

512

8

9

مرد

52

-

16 >

512

256

6

در 48 نمونه از ترشحات نازوفارنکس مواد مهار کننده PCR وجود داشت . با این وجود زمانی که نمونه های DNA به مقدار دو برابر رقیق شدند کنترل های داخلی در تمام نمونه ها تکثیر یافتند و این خود نشان دهنده آن است که زمانیکه مواد مهار کننده رقیق می شوند و از غلظت آنها کاسته می شود دیگر موجب مهار PCR نمی شوند. در عین حال نمونه های دیگری تست مثبت PCR برای کلامیدیا پنمونیه نشان ندادند.

بحث و نتیجه گیری :

تیترهای بالای آنتی بادی که دلالت بر عفونت حاد ناشی از کلامیدیا پنمونیه دارند در بیماران با سرفه های مزمن دیده شده است ، اما از طرفی در بالغین سالم هم که در سواب گلوی آنها این باکتری جدا شده است نیز تیترهای بالایی از آنتی بادی علیه کلامیدیا پنومونیه قابل مشاهده است . بعلاوه جنسیت ، سن و استعمال دخانیات نیز می تواند روی یافته های سرولوژیکی کلامیدیا پنمونیه تأثیر گذار باشند. بنابراین نویسندگان این مقاله تصمیم گرفتند به منظور مطالعه شیوع کلامیدیا پنمونیه در بیماران با سرفه های مزمن ، از یک گروه شاهد که تا سه ماه اخیر هیچگونه تظاهرات و علائم ریوی نداشته اند استفاده نمایند. گروه های کنترل و بیمار از نظر سن و استعمال دخانیات با یکدیگر قابل مقایسه بوده و تفاوتی از نظر تیتر آنتی بادی وابسته به جنسیت در آنها به چشم نمی خورد. نمونه های این دو گروه در چارچوب زمانی یکسان جمع آوری شدند.

با به کار گیری روش سرولوژی میکرو ایمونو فلورسانس ، شواهدی دال بر عفونت حاد ناشی از کلامیدیا پنمونیه در 4 % بیماران و 1 % جمعیت کنترل با تیتر های بالای IgM ، IgG و IgA دریافت شد. در مطالعه ای دیگر در امریکا بر روی بیماران با سابقه سرفه های طولانی با در نظر گرفتن همان شرایط و استانداردهای سرولوژیکی IgG و IgM که در مطالعه ما نیز از آنها استفاده شد ، نشان داده شد که 20% افراد شواهدی از عفونت حاد ناشی از کلامیدیا پنمونیه داشتند. اگرچه در مطالعه حاضر داشتن تیتر بالای IgA به عنوان یک نشانه از عفونت حاد در نظر گرفته شد ، شیوع پایین کلامیدیا پنمونیه در این جمعیت بیمار با آنچه که در مطالعه مذکور در امریکا صورت گرفته بود ، با در نظر گرفتن طول دوره ابتلا به عفونت ناشی از کلامیدیا پنمونیه و مستثنی کردن بیمارانی که به دلیل داشتن ناراحتی های محدود کننده ریوی ریسک بالایی از ابتلا به عفونت ناشی از کلامیدیا پنمونیه داشتند، مقایسه شد. در مطالعه ای دیگر بر روی تیتر آنتی بادی بر علیه کلامیدیا پنمونیه در بالغین سالم 19% مواردیکه تمامی شرایط سرولوژیکی عفونت حاد را در بر داشتند تنها با 1% موارد ما قابل مقایسه بودند. در مطاله مذکور که توسط HYMAN و همکارانش انجام شد ، جمعیت مورد بررسی از کارگران یک مرکز درمانی انتخاب شدند که ممکن است ریسک بالایی از مواجهه با کلامیدیا پنمونیه را داشته باشند و این امر می تواند شیوع بالای عفونت را در این جمعیت توجیه نماید.

5 تا از بیماران با تیتر بالای IgG که علائم عفونت حاد را نشان می دادند به طور بارز و چشم گیری نسبت به سایر بیماران ، دوره طولانی تری سرفه می کردند، و تمامی این 5 نفر از نظر تست PCR و تیتر IgM منفی بودند. یافته ها چنین بیان می کنند که در این 5 فرد بیمار DNA کلامیدیا پنومونیه و پاسخ IgM در زمانیکه این افراد برای انجام تست به پزشک مراجعه کرده اند ناپدید شده ؛ و یا زماینکه معمولا پاسخ IgM از بین می رود این افراد دچار ابتلای مجدد به عفونت شده اند. بنابراین تست های سرولوژیکی از تست PCR برای تعیین عفونت ناشی از کلامیدیا پنمونیه در مراحل پایانی سرفه های مزمن ، قابل اعتماد ترند. از طرف دیگر نباید از نظر دور داشت که وجود تیتر بالای IgG بدون تغییر معنی داری طی 4 هفته ، ارزش تشخیصی برای عفونت جاری و یا ابتلای اخیر به عفونت را ندارد.

عفونت های مزمن یا ابتلای قبلی به عفونت ناشی از کلامیدیا پنمونیه ربطی یه سرفه های سخت و مزمن ندارند چرا که این امر در 46% از بیماران و 40% از اهدا کنندگان سالم خون به چشم می خورد . شیوع و انتشاری مشابه و یا حتی بالاتر در سایر مطالعات گزارش شده است.

تکنیک نمونه گیری از ترشحات تنفسی برای PCR کلامیدیا پنومونیه ، آماده سازی نمونه ها برای PCR و خود سیستم PCR بر روی حساسیت تست تأثیرگذارند. هرچند هنوز دستورالعمل استانداردی برای نحوه نمونه گیری در دسترس نیست.

در این مطالعه برای PCR کلامیدیا پنمونیه از روش Chelex برای آزاد سازی DNA از ترشحات نازوفارنکس استفاده شد. روش Chelex روشی سریع با ریسک آلودگی کم و روش مؤثر و به عبارتی گلد استاندارد برای استخراج DNA به شمار می رود یعنی استخراج به روش فنل / کلروفرم. سیستم PCR قدرت تشخیص واحد تشکیل دهنده انکلوزیون تا 0.2 واحد را داراست. بنابراین به نظر می رسد محدوده تشخیص کلامیدیا پنمونیه در این بررسی قابل اعتماد بوده و نمی توان آن را با غیر حساس بودن روش زیر سؤال برد. علاوه بر این ، همخوانی کامل نتایج این روش با عیار آنتی بادی IgM علیه کلامیدیا پنمونیه ، ارزش تشخیصی PCR را در تشخیص عفونت حاد بیان می دارد.

نتایج بیان می دارند که عفونت ناشی از کلامیدیا پنمونیه در بیماران با سرفه های مزمن نسبت به اهداکنندگان سالم خون شیوع آماری و قابل توجهی نداشته و از طرفی کلامیدیا پنمونیه نمی تواند به عنوان یک عامل اصلی ایجاد بیماری در بیماران با سرفه های مزمن به شمار رود. تشخیص مستقیم کلامیدیا پنمونیه در مرحله پایانی سرفه های مزمن ، به روش PCR در ترشحات نازوفارنکس نسبت به روش سرولوژی کارایی کمتری دارد. با این حال در یافته های این مطالعه ، نداشتن اختصاصیت کافی در روش تشخیص سرولوژیکی ، نباید نادیده گرفته شوند.

HTML clipboard

References

1. Grayston JT, Kuo CC, Wang SP, Altman J. A new Chlamydia psittaci strain, TWAR, isolated in acute respiratory tract infections. N Engl J Med 1986; 315: 161±168.

2. Normann E, Gnarpe J, Gnarpe H, Wettergren B. Chlamydia pneumoniae in children with acute respiratory tract infections. Acta Paediatr 998; 87: 23±27.

3. Jantos CA, Wienpahl B, Schiefer HG, Wagner F, Hegemann JH. Infection with Chlamydia pneumoniae in infants and children with acute ower respiratory tract disease. Pediatr Infect Dis J 1995; 14: 117±122.

4. Storgaard M, éstergaard L, Jensen JS, et al. Chlamydia pneumoniae in children with otitis media. Clin Infect Dis 1997; 25: 1090±1093.

5. Falck G, Heyman L, Gnarpe J, Gnarpe H. Chlamydia Pneumoniae (TWAR): a common agent in acute bronchitis. Scand J Infect Dis 1994; 26: 179±187.

6. Von Hertzen L, AlakaÈrppaÈ H, Koskinen R, et al. Chlamydia pneumoniae infection in patients with chronic obstructive pulmonary disease. Epidemiol Infect 1997; 118: 155±164.

7. Grayston JT. Chlamydia pneumoniae strain TWAR pneumonia. Annu Rev Med 1992; 43: 317±323.

8. Emre U, Bernius M, Roblin PM, et al. Chlamydia pneumoniae infection in patients with cystic fibrosis. Clin Infect Dis 1996; 22: 819±823.

9. Wright SW, Edwards KM, Decker MD, Grayston JT, Wang SP. Prevalence of positive serology for acute Chlamydia pneumoniae infection in emergency department patients with persistent cough. Acad Emerg Med 1997; 4: 179±183.

10. Hyman CL, Roblin PM, Gaydos CA, Quinn TC, Schachter J, Harnmerschlag MR. Prevalence of asymptomatic nasopharyngeal carriage of Chlamydia pneumoniae in subjectively healthy adults: assessment by polymerase chain reaction - enzyme immunoassay and culture. Clin

Infect Dis 1995; 20: 1174±1178.

11. Normann E, Gnarpe J, Gnarpe H, Wettergren B. Chlamydia pneumoniae in children attending day-care centers in GaÈvle, Sweden. Pediatr Infect Dis J 1998; 17: 474±478.

12. Walsh PS, Metzger DA, Higuchi R. Chelex1 100 as a medium for simple extraction of DNA for PCR-based typing from forensic material. Biotechniques 1991; 4: 506±513.

13. Pollard DR, Tyler SD, Ng C, Rozee KR. A polymerase chain reaction (PCR) protocol for the specific detection of Chlamydia species. Mol Cell Probes 1989; 3: 383±389.

14. Don RH, Cox PT, Wainwright BJ, Baker K, Mattick JS."Touchdown" PCR to circumvent spurious priming during gene amplication. Nucleic Acids Res 1991; 19: 4008.

15. Jensen JS, Sùndergard-Andersen J, Uldum SA, Lind K. Detection of Mycoplasma pneumoniae in simulated clinical samples by polymerase chain reaction. APMIS 1989; 97: 1046±1048.

16. Thom DH, Grayston JT, Campbell LA, Kuo CC, Diwan VK, Wang SP. Respiratory infection with Chlamydia pneumoniae in middle-aged and older adult outpatients. Eur J Clin Microbiol Infect Dis 1994; 13: 785±792.

17. Jauhiainen T, Tuomi T, Leinonen M, Kark JD, Saikku P. Interference of immunoglobulin G (IgG) antibodies in IgA antibody determinations of Chlamydia pneumoniae by microimmunofluorescence test. J Clin Microbiol 1994; 32(3): 839±840.

18. Ekman MR, Leinonen M, SurjaÈlaÈ H, LinnanmaÈki, Kujala P, Saikku P. Evaluation of serological methods in the diagnosis of Chlamydia pneumoniae during an epidemic in Finland. Eur J Clin Microbiol Infect Dis 1993; 12: 756±760.

19. Cook PJ, Davies P, Tunnicliffe W, Ayres JG, Honeybourne D, Wise R. Chlamydia pneumoniae and asthma. Thorax 1998; 53: 254±259.

20. Lind K, Benzon MW, Jensen JS, Clyde WA. A seroepidemiological study of Mycoplasma pneumoniae infections in Denmark over the 50-year period 1946±1995. Eur J Epidemiol 1997; 13: 581±586.

21. SPSS for Windows. Base System User's Guide 6.0. Chicago, IL, USA, SPSS Inc., 1993.

22. Gnarpe J, Gnarpe H, SundeloÈ f B. Endemic prevalence of Chlamydia pneumoniae in subjectively healthy persons.Scand J Infect Dis 1991; 23: 387±388.

23. Halme S, von Hertzen L, Bloigu A, et al. Chlamydia pneumoniae specific cell mediated and humoral immunity in healthy people. Scand J Immunol 1998; 47: 517±520.

24. Wang JH, Liu YC, Cheng DL, Yeng MY, Chen YS, Chen BC. Seroprevalence of Chlamydia pneumoniae in Taiwan. Scand J Infect Dis 1993; 25: 565±568.

25. Von Hertzen L, Kaprio J, Koskenvuo M, Isoaho R, Saikku P. Humoral immune response to Chlamydia pneumoniae in twin discordant for smoking. J Intern Med 1998; 244: 227±234.

26. Hahn DL, McDonalds R. Can acute Chlamydia pneumoniae respiratory tract infection initiate chronic asthma?. Ann Allergy Asthma Immunol 1998; 81: 339±344.

27. Boman J, Sùderberg S, Forsberg J, et al. High prevalence of Chlamydia pneumoniae DNA in peripheral blood mononuclear cells in patients with cardiovascular disease and in middle-aged blood donors. J Infect Dis 1998; 178: 274±277.

28. Gencay M, Dereli D, Ertem E, et al. Prevalence of Chlamydia pneumoniae specific antibodies in different clinical situations and healthy subjects in Izmir, Turkey. Eur J Epidemiol 1998; 14: 505±509.

29. Gnarpe J, Eriksson K. Sample preparation for Chlamydia pneumoniae PCR. APMIS 1995; 103: 307±308.

30. Boman J, Allard A, Persson K, Lundborg M, Juto P, Wadell G. Rapid diagnosis of respiratory Chlamydia pneumoniae infection by nested touchdown polymerase chain reaction compared with culture and antigen detection by EIA. J Infect Dis 1997; 175: 1523±1526.

31. Verkooyen RP,Willemse D, Hiep-van Casteren SCAM, et al. Evaluation of PCR, culture, and serology for diagnosis of Chlamydia pneumoniae respiratory infections. J Clin Microbiol 1998; 36: 2301±2307




نام کاربری :
نام رمز :
 

میکروبیولوژی (میکروب شناسی)

ایمونولوژی (ایمنی شناسی)

کنترل کیفی

هماتولوژی (خون شناسی)

بیوشیمی

بانک خون

پاتولوژی (آسیب شناسی)

مایعات بدن

ژنتیک

بیوتکنولوژی (زیست فن آوری)

نانوتکنولوژی

سم شناسی

تومور مارکر

آندرولوژی

بیولوژی سلولی و مولکولی

کلیه حقوق معنوی و مادی این سایت برای شرکت تحقیقاتی تولیدی فارمد آوران سبز محفوظ است 2017®

سولفانیلیک, تستها ي سرولوژي و CBC ,ESR, فسفر, مركز آموزشي درماني فوق تخصصي قلب فرشچيان, WBC, میکروبیولوژی, گلبول هاي سفيد, پروستات, آئروژینوزا, کلرید باریوم, ملیتوس, آلانین آمینو ترنسفراز(ALT), اختلالات متابولیسم اسیدهای امینه, پلاسمودیوم, ابتلا به سرطان سینه , پولیپها, AST/SGOT, نکروز, ماده سور فکتانت, تريكوموناي متحرك, آمینوترانس, Ph.D علوم آزمایشگاهی, اورئوس, تومورمارکرها, باكتري, csf, داروهای کشنده سرطان, میزبانانی, مستندات, دندانپزشکی, پروموتور, Tersicoccus, مینور, كريپتوكوكوزيس, اسفروسیت سلولهایی با MCV پایین, CA 125, پارازيتولوژيكي, Hct, CV, ارگانیزمهای, نماتود, کیست‌های, كروموزوم, پيلوري, مونوسیت, ویتامین, کاهش اثرات آلودگی هوا در بدن, لنفوسیت, سلول های سینوس سیاهرگی, مخمر‌ها, همولیز, ورسیکالر, میکروارگانیسم, سارکوماستیگوفورا, هایپرهیدروز, دانشگاه کالیفرنیا, آزمايشگاهيان, غده‌های عفونی روده, نرمال, مقطع دستیاری, لکوسیت, رشد غیرطبیعی زخم‌ها , هموگلوبین, مادرزادی, گلبول, ارگانیسمها, آنتی بیوگرام, اتیلیک, انعقاد خون, تخریب سلول های سینوویال در غضروف ها,