سیروز کبدی (Cirrhosis) - بخش سوم

۱۳۹۸ دوشنبه ۲۴ تير 6:12 | ghnazary

نظرات : 0

  تشخیص آزمایشگاهی آزمایشهای معمول آزمایشگاهی برای تشخیص آسیب کبدی انجام میشوند به ویژه که فرد عوامل خطر ابتلا به سیروز کبدی را داشته باشد .تستهای دیگری نیز انجام میشود تا علتهای آن را جستجو کنند و بعضی آزمایشها هم جهت پیگیری درمان بکار میروند. آزمایشهای معمول شامل اندازه گیری ALT که اساسا یک انزیم کبدی است و درتمام آسیبهای کبدی افزایش میبابد به ویژه سیروز کبدی. اندازه گیری ASTکه در دیگر اندام ها علاوه بر کبد یافت میشود. - اندازه گیری ALP که معمولا در سیروز کبدی نرمال تا کمی بالا میباشد. - اندازه گیری بیلی روبین توتال. این ماده منحصرا در کبد تولید میشود و همراه با بسیای از بیماریهای کبدی افزایش میابد. بیلی روبین معمولا نرمال تا کمی بالا است مگر اینکه سیروز خیلی پیشرفته باشد. - اندازه گیری Alb . پروتیینی است که توسط کبد ساخته میشود و در سیروز کبدی ساخت آن کاهش می یابد. اگر هرکدام از این تستها غیر طبیعی باشند باید بیشتر بررسی گردند . الگوی نتایج چنین تست بسیار مفیدتر از نتیجه یک تست است. آزمایش های معمول دیگر شامل موارد زیر میتوانند باشند. - CBC . ممکن است برای ارزیابی محتوای سلول سرخ وسفید فرد انجام شود اگر خونریزی وجود داشته باشد پس آنمی هم وجود خواهد داشت. - آزمایش PT . بیشتر فاکتورهای انعقادی توسط کبد ساخته میشوند.این آزمایش عملکرد انعقاد را بررسی میکد و با پیشرفت سیروز نتیجه این آزمایشها طولانی میبشود. - آزمایش هپایتیت B و هپاتیت C . - اندازه گیری آهن هنگامی که شک به هموکروماتوز است - اندازه گیری مس و سرولوپلاسمین هنگام شک به بیماری ویلسون - آزمایش انتی میتوکندریال انتی بادی برای تشخیص سیروز بیلیاری اولیه بسیاری از این آزمایش ها برای این انجام میشود تا سیر بیماری تحت پایش قرار گیرد. آزمایشهای غیر آزمایشگاهی - اولترا سوند . گاهی اوقات درخواست میشود تا بیماری کبد چرب غیر الکلی را از نوع الکلی باز شناسند. - الکتروگرافی مغناطیسی یا گذرا .

4 0

نظرات

نظرات :