عفونت‌های فوزاریوم

۱۳۹۵ دوشنبه ۲۳ اسفند 5:41 | Z.KH

نظرات : 0

عفونت‌های فوزاریوم در طی دهه گذشته عفونت‌های منتشره‌ ایجاد شده توسط گونه‌های فوزاریوم شناخته شده‌اند. این عفونت‌ها بویژه در بیماران گرانولوسیتوپنیک که تحت شیمی درمانی ضد لوکمی هستند و یا بیمارانی که پیوند مغز استخوان شده‌اند دیده می‌شود. گونه‌هائی که بصورت شایع‌تر در بیماران ایمونوسوپرس مسبب عفونت منتشره هستند عبارتند از: فوزاریوم سولانی F. solani  فوزاریوم اکسی‌سپوروم F. oxysporum فوزاریوم مونیلیفرم F. moniliforme و فوزاریوم کلامیدوسپوروم F. chlamydosporum راه‌های اولیه‌ ورود ارگانیسم به بدن ریه ، سینوس‌ ها و پوست می‌باشد. نواحی اطراف ناخن پاها بویژه محل ورود مهمی برای تهاجم اولیه است. عفونت‌های تهاجمی فوزاریوم طرحی مشابه آسپرجیلوزیس ریوی دارند. عفونت‌های فوزاریوم در بیماران گرانولوسیتوپنیک با ارتشاح ریوی ، لزیون‌های جلدی ، کشت‌های خون مثبت و سینوزیت مشخص می‌شوند. بیوپسی از لزیون‌های پوستی اغلب هایفی‌های با دیواره‌ی عرضی با زاویه‌ی حاد و انشعابات دوشاخه و ظریفی را به نمایش می‌گذارند. برخلاف گونه‌های آسپرجیلوس گونه‌ ی فوزاریوم غالباً بوسیله‌ی سیستم‌های پیشرفته‌ی کشت خون مانند تکنیم لیز سانتریفیوژ lysis centrifugation) نشان داده می‌شوند. این پاتوژن قارچی اغلب به دوزهای بالای آمفوتریسین ب (1-1.5 mg/kg/d) پاسخ می‌دهد، بعنوان مثال Merz et al گزارش کردند که 5 بیمار از 6 بیمار مبتلا به فوزاریوز منتشره هنگامی که با دوز بالای آمفوتریسین ب یعنی 1-1.5 mg/kg/d و فلوسیتوزین تحت درمان قرار گرفتند زنده ماندند. پروفسور Anaissie اخیراً تجربه‌ی M. D. Anderson بر روی 43 مورد از فوزاریوز منتشره در بیماران مبتلا به بدخیمی هماتولوژیک بین سال‌های 1986 و 1995 را شرح داده است. وی نقش پوست را بعنوان محل ورود بالقوه مورد تأکید قرار داده و همچنین پاسخ بیماران به ترانسفوزیون‌ های نوتروفیلی از دهندگان G-CSF تحریک شده ، عود بالقوه‌ی عفونت در طول دوره‌هائی از نوتروپنی و اهمیت سیستم آب رسانی بیمارستانی بعنوان مخزن reservoir عفونت را بررسي كرده است.  منبع: برگرفته از مقاله عفونت های قارچی مجاری تنفسی نوشته دکتر محمد قهری

1 0

نظرات

نظرات :