بررسي سلولهاي داراي ماركر CD14 مونوسيتها در بيماران ليشمانيوز جلدي قبل و بعد از درمان طبي
 

- +
عنوان
ایمیل  
 

مدیر سایت ارسال کننده
مهاجري مسعود,شمسيان سيدعلي اكبر,بيدخوري حميدرضا,محمودي محمود نویسنده / نويسندگان
مترجم
ليشمانيوز جلدي، فلوسيتومتري، منوسيت، ماركر CD14 کلید واژه
مقدمه: ليشمانيوز از جمله بيماريهاي انساني است كه دامنه شدت آن از يك زخم التيام يابنده خود به خودي تا حالت احشايي شديد متغير است. اين بيماري يك دهم جمعيت دنيا را در معرض ابتلا قرار داده است و در بسياري از نقاط دنيا از جمله كشور ما و استان خراسان و به خصوص مشهد به صورت اندميك وجود دارد. هدف از اين مطالعه بررسي سلولهاي داراي ماركر CD14 در بيماران ليشمانيوز جلدي قبل و بعد از درمان طبي بوده است. روش كار: اين مطالعه مورد- شاهدي از شهريور 1380 تا آبان 1381 در بيمارستان قائم (عج) مشهد و پژوهشكده بوعلي دانشگاه علوم پزشكي مشهد انجام شده است، 29 بيماري كه تشخيص ليشمانيوز جلدي در مورد آنها مسجل شده بود به عنوان گروه مورد و 23 نفر از افراد خانواده آنها كه از نظر وضعيت اقتصادي و اجتماعي و سن تقريبا با گروه مورد يكسان بودند به عنوان گروه شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. از گروه مورد قبل و بعد از درمان و از گروه شاهد در يك نوبت ميزان 10 سي سي خون وريدي گرفته شد. در اين مطالعه از روش شمارش سلولهاي خوني و بررسي ماركر CD14 با روش فلوسايتومتري براي ارزيابي درصد مونوسيت ها استفاده شده است. مشخصات فردي، نتايج درماني و آزمايشگاهي در پرسشنامه اي جمع آوري شد. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از آمار توصيفي و جداول توزيع فراواني پردازش شد. نتايج: نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد كه درصد مونوسيت ها در كل بيماران نسبت به گروه كنترل با اختلاف معني داري بيشتر بوده است (p=0.006) مقايسه درصد مونوسيت ها در بيماراني كه به اولين دوره درمان پاسخ داده بودند (گروه اول) با p=0.013 و آن دسته از بيماران كه با اولين دوره درمان بهبود نيافته بودند (گروه دوم) با p=0.015 نسبت به گروه كنترل افزايش معني داري داشت. تكرار مطالعه فوق به منظور دريافت نتايج با دقت بالاتر با بررسي ماركر CD14 به روش فلوسايتومتري، تاييد كننده افزايش اين رده سلولي در كل بيماران با p<0.001، در بيماران بهبود يافته با p=0.003 و در بيماران با عدم بهبودي با p<0.001 در قياس با گروه شاهد بود. اما هنگامي كه مونوسيتها در سه گروه مورد مطالعه قبل و بعد از درمان با هم مقايسه شدند، درصد اين سلولها به رغم كاهش معني دار نبود. اين مطالعه نيز با بررسي ماركر CD14 در هر سه گروه قبل و بعد از درمان تكرار شد كه مويد نتايج فوق بود. نتيجه گيري: اين بررسي نقش اساسي مونوسيت ها و ماكروفاژهاي تك هسته اي را در مهار بيماري مطرح مي كند. ضمن اين كه مي توان كاهش نسبي مونوسيت ها بعد از درمان را به مكانيسم اثر دارو نسبت داد. چکیده
مشهد، بيمارستان قائم (عج)، گروه انگل شناسي و قارچ شناسي - ارسالی از طرف کاربر ahad منابع
. .
 

 
بررسي سلولهاي داراي ماركرCD14  مونوسيتها در بيماران ليشمانيوز جلدي قبل و بعد از درمان طبي


مقدمه:
 ليشمانيوز از جمله بيماريهاي انساني است كه دامنه شدت آن از يك زخم التيام يابنده خود به خودي تا حالت احشايي شديد متغير است. اين بيماري يك دهم جمعيت دنيا را در معرض ابتلا قرار داده است و در بسياري از نقاط دنيا از جمله كشور ما و استان خراسان و به خصوص مشهد به صورت اندميك وجود دارد. هدف از اين مطالعه بررسي سلولهاي داراي ماركر
CD14
در بيماران ليشمانيوز جلدي قبل و بعد از درمان طبي بوده است.

روش كار:
اين مطالعه مورد- شاهدي از شهريور 1380 تا آبان 1381 در بيمارستان قائم (عج) مشهد و پژوهشكده بوعلي دانشگاه علوم پزشكي
مشهد انجام شده است، 29 بيماري كه تشخيص ليشمانيوز جلدي در مورد آنها مسجل شده بود به عنوان گروه مورد و 23 نفر از افراد خانواده آنها كه از نظر وضعيت اقتصادي و اجتماعي و سن تقريبا با گروه مورد يكسان بودند به عنوان گروه شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. از گروه مورد قبل و بعد از درمان و از گروه شاهد در يك نوبت ميزان 10 سي سي خون وريدي گرفته شد. در اين مطالعه از روش شمارش سلولهاي خوني و بررسي ماركر
CD14
با روش فلوسايتومتري براي ارزيابي درصد مونوسيت ها استفاده شده است. مشخصات فردي، نتايج درماني و آزمايشگاهي در پرسشنامه اي جمع آوري شد. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از آمار توصيفي و جداول توزيع فراواني پردازش شد.

نتايج:

نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد كه درصد مونوسيت ها در كل بيماران نسبت به گروه كنترل با اختلاف معني داري بيشتر بوده است (p=0.006) مقايسه درصد مونوسيت ها در بيماراني كه به اولين دوره درمان پاسخ داده بودند (گروه اول) با p=0.013 و آن دسته از بيماران كه با اولين دوره درمان بهبود نيافته بودند (گروه دوم) باp=0.015  نسبت به گروه كنترل افزايش معني داري داشت. تكرار مطالعه فوق به منظور دريافت نتايج با دقت بالاتر با بررسي ماركرCD14  به روش فلوسايتومتري، تاييد كننده افزايش اين رده سلولي در كل بيماران با p<0.001، در بيماران بهبود يافته با p=0.003 و در بيماران با عدم بهبودي با p<0.001 در قياس با گروه شاهد بود. اما هنگامي كه مونوسيتها در سه گروه مورد مطالعه قبل و بعد از درمان با هم مقايسه شدند، درصد اين سلولها به رغم كاهش معني دار نبود. اين مطالعه نيز با بررسي ماركرCD14  در هر سه گروه قبل و بعد از درمان تكرار شد كه مويد نتايج فوق بود.

نتيجه گيري:
اين بررسي نقش اساسي مونوسيت ها و ماكروفاژهاي تك هسته اي را در مهار بيماري مطرح مي كند. ضمن اين كه مي توان كاهش نسبي مونوسيت ها بعد از درمان را به مكانيسم اثر دارو نسبت داد.




نام کاربری :
نام رمز :
 

میکروبیولوژی (میکروب شناسی)

ایمونولوژی (ایمنی شناسی)

کنترل کیفی

هماتولوژی (خون شناسی)

بیوشیمی

بانک خون

پاتولوژی (آسیب شناسی)

مایعات بدن

ژنتیک

بیوتکنولوژی (زیست فن آوری)

نانوتکنولوژی

سم شناسی

تومور مارکر

آندرولوژی

بیولوژی سلولی و مولکولی

کلیه حقوق معنوی و مادی این سایت برای شرکت تحقیقاتی تولیدی فارمد آوران سبز محفوظ است 2017®

سرطان‌زا , سرفه های خشک و اختلال در بلع, سیلیوفورا, کمبود ویتامین K, آگاروز, ویروس, تعرفه‌های آزمایشگاه‌های تشخیص طبی, استرپ پيوژن, چای, مخرب, سمپلینگ, معده, گلیکو, كيت‌هاي الايزا, گلبول, پنوموکوک, نشاندهنده, نوتروفیل, اضطراب و افسردگی, RH+, دندانپزشکی, Secondary, گویچه‌ها, رادیکال‌های, آپاتیت, محیطهای, تکنیک, لاکتوز, جامعه آزمايشگاهي, مالتیپل, نمونه مدفوع, مکمل های ویتامین D, اریترومایسین, سيلك‌هاي, بروکيت, تیروکسین و کلسیتونین, انواع لوسمی‌های حاد, واﮐﺴﻦ, Calcium, انسولین, مایع آمنیون, آنتی‌ژن, Haemorrhagic, آئدس, كلستريديوم, مکمل ها و مولتی ویتامین ها, تست G6PD, تیازید, سيستين, كريستال, کالیبراسیون, بیماری گریوز, פערסישער, كونژوگه, سیتوتکسیتی, تعداد اسپرم, Lanceolatum, test, حکیم سیداسماعیل جرجانی, گلوتامیک, باکتریی ها سوارمینگ, ویروس،, منونوکلئوز, مانیتورینگ, ریزمغذی‌های, آئورت, لمفوم, Cephalic, کیت, تخمیری,