ایتیدیوم بروماید و SYBR Green I ، اثرات مخرب ناشی از اشعه UV بر ژن و نیز جهش زایی حاصل از مواد جهش زای شیمیایی را در E.Coli افزایش می دهند
 

- +
عنوان
ایمیل  
 

مدیر سایت ارسال کننده
Toshihiro Ohta∗, Shin-ichi Tokishita, Hideo Yamagata نویسنده / نويسندگان
لیلا اینانلو مترجم
ایتیدیوم بروماید - SYBR Green I - UV کلید واژه
ایتیدیوم بروماید EtBr) ) و SYBR Green I ،رنگ های ژل نوکلئیک اسید هستند و عموماً همراه با اشعه ماوراء بنفش بکار برده می شوند. EtBr اغلب اوقات و تنها در حضور یک سیستم خارجی فعال سازی متابولیک، موجب جهشهای تغییر قالب (فریم شیفت) می شود ، در حالیکه SYBR Green Iیک جهش زای خیلی ضعیف است که موجب جهش های (تغییر قالب) می شود. ما دریافتیم که ایتیدیوم بروماید EtBr) ) و SYBR Green I بدون سیستم فعال ساز متابولیکی افزوده شده، جهش های جایگزینی بازی القا شده توسط پرتو تابی UV در سلولهای ای کلی B/r WP2 را شدیداً تقویت کردند. هر رنگ DNA به تنهایی هیچ گونه جهش زایی را در رده سلولی نشان نداد. جهش های جانشینی بازی القا شده بوسیله 3-کلرو4-دی کلرومتیل5-هیدورکسی 2(5H)فورانون(MX) و 4-nitroquinoline-1-oxide بطور مشابه بوسیله EtBr و SYBR Green Iتقویت شد. SYBR Green Iاثرخیلی شدیدتری داشت. هیچ اثر فزاینده ای در مورد جهش القا شده بوسیله میتومایسینC ، سیسپلاتین، ترنسپلاتین، cumene hydroperoxide ، آنالوگهای بازی و عوامل آلکیله کننده مشاهده نشد. رنگ دیگر DNA ، acridine orange ، اثرات افزاینده مشابهی را بر جهش زایی UVو MX نشان داد، ولی هیچ تاثیری برای 4',6-diamidino-2-phenylindole (DAPI) مشاهده نشد. جهش های القا شده توسط UV و MX در E. coli WP2s (uvrA) ، که در فعایت ترمیمی برش نوکلئیدی دارای نقص می باشد، با افزودن EtBr و SYBR Green Iیا acridine orange تقویت نشدند. اینگونه رنگ آمیزی های نوکلئیک اسیدی ممکن است از ترمیم برش نوکلئید در DNA آسیب دیده توسط UV و MX ،ممانعمت بعمل آورند. چکیده
مدرسه علوم زیستی، دانشگاه علوم زیستی و دارویی توکیو - ارسالی از کاربر Inanloo منابع
. .
 

ایتیدیوم بروماید و SYBR Green I ، اثرات مخرب ناشی از اشعه UV بر ژن و نیز جهش زایی حاصل از مواد جهش زای شیمیایی را در E.Coli افزایش می دهند.


مقدمه:

جهش معکوس E.Coli وtyphimurium S. چنانچه گفته می شود، بطور گسترده در غربالگری مواد شیمیایی برای جهش زایی بکار برده می شوند. با پیشرفت فرآیندهای آزمایش، تعداد زیادی از مواد جهش زا شناسایی شده اند و از نظر قدرت جهش زایی مورد ارزیابی قرار گرفته اند. اخیرا توجهات زیادی در خصوص پیش سازهای جهش زا که بواسطه نیتروزاسیون، کلریناسیون یا پرتو تابی نوری، جهش زا می شوند و نیز فاکتورهایی که فعالیت جهش زایی را کاهش یا افزایش می دهند، اعمال شده است.

در این مطالعه، ما دریافتیم که 3-متوکسی2-هیدروکسی بنزآلدهید(0-وانیلین)، که ماده جهش زایی نیست، جهش زایی عوامل متیله کننده را در سلولهای E.Coli افزایش می دهد.

Shimoi گزارش کرد که یک جهش زای غیر مستقیم، یعنی 3-amino-1,4-dimethyl-5H-pyrido[4,3-b]indole(Trp-P-1) ، در غیاب سیستم فعال سازی متابولیکی،جهش های القا شده توسط UV را در E.Coli افزایش می دهد. ما مشاهدات مشابهی را گزارش کردیم که در غیاب سیستم فعال سازی متابولیکی، Trp-P-1 و 2-amino-3,4-dimethylimidazo[4,5-f]quinoline (MeIQ) ، تکرار جهش های جانشینی بازی که به وسیله 3-chloro-4-(dichloromethyl)-5-hydroxy- 2(5H)-furanone (MX) القا می شود را افزایش می دهد.

Mori اثبات کرد که آمینهای هتروسیلیک، شامل Trp-P-1 با ممانعت از جدا شدن دیمرهای سیکلوبوتان از DNA پرتو داده شده با UV ، جهش زایی را افزایش می دهند. عموما جلوگیری از ترمیم DNA ، تکرار جهش را در سلولهای تیمار شده با مواد جهش زا افزایش میدهد و ما بدنبال اثرات سینرژیستیک بین دو ماده جهش زا بر مبنای تغییر در ترمیم DNA هستیم. در مطالعه حاضر، ما اثر جهش زایی رنگ های نوکلئیک اسید و پرتو تابی UV را بصورت توام،بررسی کردیم. ما در اینجا گزارش می کنیم که رنگ آمیزی DNA باEtBr ، SYBR Green و acridine orange القا جهش جانشینی بازی بواسطه پرتو تابی UV و مواد جهش زا را افزایش می دهند.


مواد و روشها

رده های باکتریایی و محیط کشت

اشرشیا کلیB/r WP2 (trpE65) ، و مشتق حاوی نقص ترمیم برش نوکلئیدی آن یعنی WP2s (uvrA155, trpE65)

در کل مطالعه استفاده شده اند.

پلیتهای گلوکز آگار حداقل شامل محیط کشت Vogel–Bonner E تکمیل شده با 0.5% گلوکز و 1.5 % آگار. Top آگار محتوی 50 میکرومولار تریپتوفان و 05% NaCl و 0.6% آگار.

حلالها و مواد شیمیایی

اتیدیوم بروماید ) (EtBr; CAS #1239-45-8 ،

acridine orange hydrochloride (CAS #65-61-2) ، MX(CAS#77439-76-0) ،

furylframide (AF-2; CAS #3688-53-7) ،

N-(trichloromethylthio)-4-cyclohexane-1,2-dicarboximide (captan; CAS #133-06-2)

cis-diamminedichloroplatinum(II) (cisplatin; CAS #15663-27-1)

و ترانس دیامین دی کلرو پلاتینوم (transplatin;CAS #14913-33-8) (II) بدست آمده از صنایع شیمیایی خالص WAKO (توکیو، ژاپن)

SYBR Green I(0.1% solution, CAS #163795-75-3) و 4_,6-diamidino-2-phenylindole (DAPI; CAS #28718-90-3) خریداری شده از شرکت Molecular Probes Inc (ایالات متحده) .

هیدورپروکساید Cumene (CAS #80-15-9) ، متیل متان سولفونات (CAS #66-27-3) ، اتیل متان سولفونات (CAS #62-50-0) ، ان-اتیل ان- نیترو-ان نیتروزوگوانیدین (ENNG; CAS #4245-77-6) و ان-متیل-ان- نیترو- ان نیتروزوگوانیدین (MNNG; CAS #70-25-7) بدست آمده از ) Aldrich ایالات متحده ).

5-دیازوراسیل (CAS #2435-76-9) و تی-بوتیل هیدروپروکساید (CAS #75-91-2) از شرکت Sigma (ایالات متحده)

میتومایسین C (CAS #50-07-7) ، 4-NQO (CAS #56-57-5) و N4-aminocytidine (CAS #57294-74-3)

خریداری شده از شرکتهای Kyowa Hakko Kogyo ، Tokyo Kasei Kogyo و Funakoshi (توکیو، ژاپن).

MNNG ، ENNG ، متیل متان سولفونات، اتیل متان سولفونات، 4-NQO ، AF-2 ، MX و کاپتان محلول در دی متیل سولفوکساید.

(DMSO; Wako Pure Chemical Industries, Japan) .

ان- ان- دی متیل فرمامید (DMF;Wako Pure Chemical) بکار گرفته شد بعنوان حلال برای transplatin و DAPI .

کلیه ترکیبات دیگر در آب milliQ استریل حل یا رقیق شدند. 



آزمایش جهش زایی

آزمایش Trp+ با استفاده از شاخص جانشیتی بازی رده های سلولی WP2 و WP2s بدون استفاده از سیستم فعال کننده متابولیسم خارجی، انجام شد. کشت میکروبی شبانه (ml 0.5) تلقیح شد در 4.5 میلی لیتر محیط Nutrient bruth تازه (2.5% Oxoid No. 2) ، و برای 2 تا 2.5 ساعت تا رسیدن به غلظت 1 × 109 تا 3 × 109 سلول در میلی لیتر کشت داده شدند.

برای انجام آزمایش، سلولها بدون شستشو مورد استفاده قرار گرفتند. به میزان مساوی از محلول رنگ آمیزی، ) 2 تا 50 میکرو لیتر) و محلول جهش زایی ) 2 تا 50 میکرو لیتر)، در یک لوله آزمایش محتوی 0.5 میلی لیتر بافر فسفات سدیم اضافه شد. مقدار کلی حلال DMSO یا DMF در هر لوله 0.1 میلی لیتر یا کمتر از آن بود. سپس 0.1 میلی لیتر از کشت ها اضافه شد و تا 37 درجه به مدت 20 دقیقه همراه با تکان دادن ملایم، انکوبه شد. مخلوط بر روی پلیت گلوکز آگار مینیمال با دو میلی لیتر تاپ آگار ذوب شده ریخته شد. آزمایشات با پرتو تابی UV ، به شرح ذیل انجام شد . کشت(1.5 تا 2 میلی لیتر) در ماده مغذی در ظرف پتری قرار داده شد و با 7–21 J/m2 برای WP2 و 0.25 J/m2 برای WP2s بوسیله لامپ میکروب کش پرتو تابی شد. بلافاصله بعد از آن، 0.1 میلی لیتر از سوسپانسیون سلولی به لوله آزمایش محتوی 0.5 میلی لیتر بافر فسفات سدیم و 2 تا 50 میکرو لیتر محلول رنگ آمیزی اضافه شد. ترکیب حاصل بر روی پلیت آگار با 2 میلی لیتر تاپ آگار ریخته شد. تعداد کلونی های Trp+ در طول 48 ساعت در دمای 37 درجه سانتیگراد شمارش شد. آزمایشات با دو بار تکرار انجام شدند و داده های نمایش داده شده در شکل ها نشان دهنده مقادیر میانگین هستند.



شکل 1- افزایش جهش زایی UV بوسیله SYBR Green I و EtBr درE. coli WP2 (A,B ) سلولها با UV در 14 J/m2 پرتو تابی شده و با مقادیر مختلف O)EtBr ) و SYBR Green I ()کشت شدند. (×) کنترل پرتو تابی نشده. (C) سلولها با مقادیر مختلفی از UV 7–21J/m2 پرتو داده شدند و با 10میکروگرم O) EtBr ) یا 0.05 میکروگرم SYBR Green I ()کشت داده شدند. (×)تنها با UV پرتو تابی شده.


نتایج

3.1- اثرات افزایشی جهش ناشی از رنگ های نوکلئیک اسید

EtBr ، که یک جهش زای غیر مستقیم القا کننده تغییر قالب است، در رنگ آمیزی رده WP2 هیچ گونه جهش زایی را نشان نداد.

پرتوتابی سلولها با UV در دوزهای پایین( 14 J/m2 ) تنها افزایش کمی را در تعداد واریانتهای Trp+ در هر پلیت باعث شد(یعنی سه برابر میزان کنترل تمار نشده). زمانیکه سلولهای پرتو تابی شده، با EtBr کشت شدند، یک افزایش وابسته به دوز در تعداد revertant ها مطابق شکل 1 مشاهده شد(A-C ).

افزایش در حضور EtBr در غلظتهای 5، 10 و 20 میلی گرم در هر پلیت،به ترتیب حدود 5،7 و 10 برابر مقادیر کنترل عاری از EtBr بود.

SYBR Green I برای رده سلولی WP2 جهش زا نبود (شکل 1- B ) . بیشترین افزایش جهش های القا شده بوسیله UV ، حدود 4.5 برابر مقدار کنترل عاری از SYBR Green I ، به ازای هر 0.05 میکرو گرم در پلیت بود. دوزهای بیشتر SYBR Green I (0.1 میکرو گرم در پلیت یا بیشتر) برای رده سلولی، سمی بود.

افزایش جهش زایی UV در 7، 14 و 21 J/m2 در ازای 10 میلی گرم EtBr در هر پلیت و 0.05 میکروگرم SYBR Green I در هر پلیت در شکل 1 (C ) نمایش داده شده است.

زمانیکه MX (0.5 میکرو گرم در پلیت )، 4-NQO (1 میکروگرم در پلیت) و AF-2 (0.1 میکرو گرم در پلیت) با استفاده از EtBr (شکلA 2) و SYBR Green I ( شکل B 2) مورد سنجش قرار گرفتند، نتایج مشابهی بدست آمد.


شکل 2

افزایش جهش زایی دوزهای مختلف EtBr و SYBR Green I در E. coli WP2 . (A) سلولهای کشت شده با EtBr به تنهایی (×)،EtBr و 0.5 میکروگرم MX ( EtBr و 1 میکرو گرم 4-NQO () یا EtBr و 0.1 میکروگرم AF-2 (). (B ) سلولهای کشت شده با SYBR Green I به تنهایی(×)،SYBR Green I و 0.5 میکروگرم MX (SYBR Green I و 1 میکروگرم 4-NQO ( SYBR Green I و 0.1 میکروگرم AF-2 ().

بر خلاف سلولهای پرتو تابی شده با UV ، EtBr با غلظت 20 میکرو گرم در هر پلیت، زمانی برای سلولها سمی شد که با MX ، 4-NQO یا AF-2 ترکیب و وارد پلیت آگار شد و دو روز انکوبه گردید.. جهش های القا شده بوسیله MX ، در حضور SYBR Green I افزایش چشمگیری داشت. زمانیکه رنگ به میزان 0.01 میکرو گرم به هر پلیت اضافه شد، بیش از هزار کلونی revertant مشاهده گردید(مقادیر کنترل با MX به تنهایی و کنترل محلول به ترتیب 52 و 23کلونی Trp+ در هر پلیت بود).

اثر افزاینده SYBR Green I بر جهش زایی MX به لحاظ نسبت افزایش و دوز مؤثر بیشتر بود از اثر EtBr . چنانچه در شکل 3 نشان داده شده است، MX (0.05 تا 0.5 میکرو گرم در هر پلیت) ، 4-NQO ( 0.5 تا 2 میکروگرم در هر پلیت) و AF-2 (0.05 تا 0.2 میکرو گرم در هر پلیت)، جهش زایی بسیار ضعیفی را بوسیله خودشان برای WP2 در دوز کاربردی نشان دادند.


شکل 3

افزایش جهش زایی MX ، 4-NQO و AF-2 بواسطه EtBr و SYBR Green I در E. coli WP2 . سلولها با دوزهای مختلف MX ، 4-NQO یا AF-2 با وجود و بدون وجود 5 میکروگرم EtBr یا 0.01 میکروگرم SYBR Green I کشت داده شد. (A ) EtBt و MX (MX و SYBR Green I (MX به تنهایی (×). (B ) 4-NQO و EtBr ( 4-NQO وSYBR Green I ( 4-NQO به تنهایی(×). (C ) AF-2 و EtBr (AF-2 وSYBR Green I (AF-2 به تنهایی(×).

افزودن EtBr وSYBR Green I باعث افزایش قابل ملاحظه ی تعداد کلونیهای revertant شد(شکل 3.A-C ). EtBr وSYBR Green I اثر افزایش جهش ضعیفی بر جهش زایی کاپتان داشتند ولی آنها هیچ اثر افزایش جهشی بر جهش زایی میتومایسین C ، سیسپلاتین، ترنسپلاتین، MNNG ، ENNG ، متیل متان سولفونات، اتیل متیان سولفونات، کیومن هیدروپروکساید، تی-بوتیل هیدروپروکساید، کاپتان، N4-aminocytidine و 5-diazouracilاعمال نکردند(جداول 1 و 2).

Acridine orange نیز جهش های القا شده بواسطه پرتو تابی UV و تیمار با MX را تقویت کرد (شکلA 4).

افزودن Acridine orange به میزان 1 میکروگرم به هر پلیت، تعداد کلونی های revertantالقا شده توسط MX را تا حدود 7 برابر میزان کنترل افزایش داد. گرچه افزایش جهش های القا شده با UV ، بسیار اندک بود. از سوی دیگر، هیچ اثری در مورد DAPI (0.01 تا 0.1 میکروگرم در هر پلیت) بر جهش هایی القا شده توسط UVو MX در مورد سلولهای WP2 مشاهده نشد(شکلB 4).


شکل 4

افزایش جهش زایی بواسطه acridine orange در WP2 . (A ) سلولهای WP2 کشت شده تنها با acridine orange (×) یا acridine orange به اضافه 0.5 میکروگرم MX () . سلولهای پرتو تابی شده با UV ( 14 J/m2 ) کشت شده با acridine orange (O). (B ) سلولهای کشت شده تنها با DAPI (×) یا DAPI به اضافه 0.5 میکروگرم MX (). سلولهای پرتو تابی شده با UV ( 14 J/m2 ) کشت شده با DAPI (O).

جدول 1

اثر EtBr و SYBR Green I بر جهش زایی القا شده بوسیله کاپتان و عوامل پیوند دهنده عرضی(cross-linking )

جدول 2

فقدان اثرگذاری افزایشی EtBr بر جهش زایی القا شده توسط عوامل اکلیله کننده، مواد جهش زای اکسداتیو و آنالوگهای بازی.



اثر افزایش جهش در E. coli سویه WP2s

MX ، 4-NQO و AF-2 و نیز پرتو تابی UV بعنوان عوامل شدیداً جهش زا و سیتوتوکسیک برای سویه های موتان uvrA حاوی نقص در عملکرد ترمیم برش نوکلئوتیدی شناخته می شوند. بنابراین آزمایشات در دوز بسیار پایین تری از این مواد جهش زا همراه با EtBr بر روی سلولهای WP2 (uvrA ) انجام شد. چنانچه در شکل A 5 نشان داده شده ،EtBr (1 تا 20 میکروگرم در هر پلیت)، جهش های القا شده توسط پرتو تابی UV (J/m2 0.25) و MX (0.005 میکروگرم در پلیت) را افزایش نداده است.

در دوزهای بالاتر MX (0.01 و 0.02 میکروگرم در هر پلیت) EtBr موجب کاهش تعداد revertant ها در هر پلیت گردید، که این احتمالاً به دلیل سمیت ترکیبی این دو ماده ترکیب شده می باشد(شکلB 5).


شکل 5

عدم افزایش جهش زایی بوسیله EtBr در سلولهای E. coli WP2s . سلولهای کشت شده با EtBr به تنهایی(×) یا EtBr به اضافه 0.005 میکروگرم MX (). سلولهای پرتو تابی شده با UV ( 0.25 J/m2 ) کشت شده با EtBr (O). (B ) سلولهای با دوزهای متفاوت MX همراه با EtBr یا بدون آن کشت شدند. (×)MX به تنهایی، ()MX به اضافه 5 میکروگرم EtBr .

نتایج مشابهی در مورد جهش زایی القا شده توسط 4-NQO و AF-2 بدست آمد (داده ها نشان داده نشده است).

هنگامیکه SYBR Green I یا acridine orange به جای EtBr اضافه شد، عدم افزایش جهش زایی MX در سلولهای WP2s نیز مشاهده شد(داده ها نشان داده نشده است).

بحث:

تعداد زیادی رنگ نوکلئیک اسید برای استفاده در زیست شناسی مولکولی ساخته شده است. یکی از متداولترین رنگ های مورد استفاده برای الکتروفورز ژلهای پلی آکریلامید و agarose می باشد. EtBr

این ترکیب بطور مؤثر به داخل DNA دو رشته های نفوذ می یابد(Intercalatating )

یک ماده Intercalator دیگر DNA ،یعنی acridine orange ، نیز بعنوان یک رنگ فلورسنت برای DNA در ژلهای آگارز و برای بررسی بقایای هسته در رتیکولوسیتها در تست micronucleus خون محیطی مورد استفاده قرار می گیرد. . به ds DNA اتصال می یابد، ترجیحاً به DNA غنی از آدنین و تینین، و نسبت به EtBr یک رنگ DNA حساس تر به شمار می آید. SYBR Green I ، که یک رنگ سیانین نا متقارن است، یک رنگ ds DNAفوق حساس در ژلهای آگارز و پلی آکریلامید می باشد؛ میل ترکیبی آن به ds DNA تقریبا 100 برابر EtBr است. تمامی این رنگها با پرتوتابی UV مورد استفاده قرار می گیرند. EtBr و acridine orange هر دو مواد جهش زای غیر مستقیم در سویه ای از S.typhimurium strain ، یعنی TA98 هستند، که جهش های تغییر قالب را نمایان می سازد. SYBR Green I جهش زای بسیار ضعیفی در آزمایش Ames است(2.2 برابر بالاتر از کنترل محلول TA98 )، اما اینکه چگونه رنگ به DNA میچسبد، به خوبی مشخص نیست. از سوی دیگر DAPI در سویه های TA98 یا TA100 همراه با فعال سازی متابولیکی یا بدون آن، جهش زا نیست. مطالعه کنونی ما نشان داد که SYBR Green I جهش زایی MX ، یعنی ماده جهش زای موجود در آب آشامیدنی کلر دار ،را همانند پرتوتابی UV به شدت افزایش میدهد. اگر چه جهش زایی بسیار کمتری برای SYBR Green I نسبت به EtBr گزارش شده، در مطالعه حاضر این ماده اثر افزایش جهش بسیار بیشتری نسبت به EtBr را نشان داد(شکل های 2و 3). DAPI

دوزهای مؤثر رنگهای نشان داده شده در این مطالعه (5 تا 10 میکروگرم EtBr و 0.01 تا 0.02 میکروگرم SYBR Green I ) تفاوت زیادی با مقادیر مورد استفاده در رنگ آمیزی ژل نداشتند.

مفهوم مهم دیگر این مطالعه این است که اثر افزایش جهش در سلولهای دارای عملکرد سالم در ترمیم DNA ، مشهود بود و بنابراین، به سلولهای موتان یافته دارای نقص ترمیمی DNA محدود نمی شد.

این احتمال وجود دارد که تقویت جهش زایی القا شده با UV و MX توسط EtBr ، SYBR Green I و acridine orange در سلولهای غیر باکتریایی هم از جمله سلولهای پستانداران، اتفاق بیافتد. اینکه چگونه این رنگ آمیزی های DNA جهش زایی القا شده UV و MX را افزایش می دهند، مشخص نیست. بدلیل اینکه سلولهای -تیمار شده با UV قبل از قرار گیری در معرض رنگهای DNA پرتوتابی شده بودند، این احتمال که تشعشع UVاز رنگها مواد جهش زا تولید کند، می تواند رد شود. همچنین اینکه رنگ های DNA بصورت شیمیایی با مواد جهش زایی از قبیل MX ، 4-NQO و AF-2 واکنشی در جهت تشکیل ترکیباتی با جهش زایی بالا را بدهندبعید می باشد، با اینحال نمی توان این احتمال را کاملاً رد کرد.

تفاوت مشخصی در اثرات افزایش جهش رنگهای نوکلئیک اسید بین سویه های WP2 و WP2s (uvrA ) وجود دارد. در سویه های uvrA ، EtBr ، SYBR Green I و acridine orange جهشهای القا شده توسط رنگ آمیزی های UV و MX را افزایش ندادند.

رنگهایی که به داخل DNA نفوذ می کنند(intercalate ) یا به آن اتصال می یابند، می توانند از ترمیم برش نوکلئوتیدی به صورت مستقیم یا غیر مستقیم جلوگیری نمایند که این احتمالاً فراوانی جهش در سلولهای دست نخورده (wald type ) تیمار شده با UV و MX را افزایش می دهند.

این تفسیر با نظرات بسیار قدیمی در ارتباط با تاثیر عوامل intercalating بر ترمیم DNA در باکتری E. coli همخوانی دارد. از آنجا که صدمات DNA ناشی از عوامل آلکیله کننده و عوامل اکسید کننده، توسط برش بازی ترمیم می شوند، انتظار نمی رود که جهش ها بواسطه EtBr افزایش یابند. از سوی دیگر، مواد پیوند دهنده عرضی (cross-linking) DNA از قبیل میتومایسینC و سیسپلاتین برای ایجاد جهش به عملکرد ترمیم برش نوکلئوتید نیاز دارند. ممانعت از ترمیم برش نوکلئوتید توسط EtBr و SYBR Green I ، جهش زایی مواد پیوند دهنده عرضی (cross-linking) DNA را کاهش می دهد. این امر می تواند دلیل این باشد که چرا جهش زایی میتومایسین C ، سیسپلاتین و ترانپلاتین توسط EtBrو SYBR Green I تحت تاثیر قرار نگرفت. نتایج این مطالعه، قویا اشاره دارد که آزمونهای بررسی جهش زایی بر روی یک ماده شیمیایی به تنهایی نمی تواند برای ارزیابی ریسک مواد شیمیایی بر هم کنش دهنده با اسیدهای نوکلئیک ، کافی باشد. بعلاوه این نوع تقویت جهش زایی، ممکن است در سویه های آزمایشی استاندارد S.typhimurium و E. coli ، که uvrA و uvrB هستند، تشخیص داده نشود.ما پیشنهاد می کنیم توجه بیشتری در بکارگیری رنگهای اسید نوکلئیکی از قبیل EtBr ، SYBR Green I و acridine orange هنگام استفاده در رنگ آمیزی ژل الکترفورزی مبذول شود.

منابع:

[1] D.M. Maron, B.N. Ames, Revised methods for the Salmonella mutagenicity test, Mutat. Res. 113 (1983) 173–215.

[2] D. Gatehouse, S. Haworth, T. Cebula, E. Gocke, L. Kier, T.Matsushima, C. Melcion, T. Nohmi, T. Ohta, S. Venitt, E. Zeiger, Recommendations for the performance of bacterial

mutation assays, Mutat. Res. 312 (1994) 217–233.

[3] K. Watanabe, T. Ohta, Y. Shirasu, Enhancement and inhibition of mutation by o-vanillin in Escherichia coli, Mutat. Res. 218 (1989) 105–109.

[4] K. Shimoi, H. Kawabata, I. Tomita, Enhancing effect of heterocyclic amines and _- arbolines on UV or chemically induced mutagenesis in E. coli, Mutat. Res. 268 (1992) 287– 295.

[5] M. Watanabe-Akanuma, K. Shimoi, N. Kinae, T. Ohta, Foodderived heterocyclic amines potentiate the mutagenicity of a drinking water mutagen 3-chloro-4-(dichloromethyl)-

5-hydroxy-2(5H)-furanone (MX), Mutat. Res. 377 (1997) 225–229.

[6] T. Mori, K. Shimoi, Y.F. Sasaki, K. Wakabayashi, M. Nagao, N. Kinae, 3-Amino-1,4- imethyl-5H-pyrido[4,3-b]indole (Trp-P-1) inhibits the removal of both cyclobutane dimers and

(6-4)photoproducts from the DNA of ultraviolet-irradiated E. coli, Carcinogenesis 14 (1993) 1475–1478.

[7] M. Hayashi, T. Sofuni, M. Ishidate Jr., An application of acridine orange fluorescent staining to the micronucleus test, Mutat. Res. 120 (1983) 241–247.

[8] V.L. Singer, T.E. Lawlor, S. Yue, Comparison of SYBR Green I nucleic acid gel stain mutagenicity and EtBr mutagenicity in the Salmonella/mammalian microsome reverse mutation

assay (Ames test), Mutat. Res. 439 (1999) 37–47.

[9] J. MaCann, E. Choi, E. Yamasaki, B.N. Ames, Detection of carcinogens as mutagens in the Salmonella/microsome test: Assay of 300 chemicals, Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 72 (1975) 5135–5139.

[10] I. Stauffert, H. Paulini, U. Steinmann, H. Sippel, C.J. Estler, Investigations on mutagenicity and genotoxicity of pentamidine and some related trypanocidal diamidines, Mutat.

Res. 245 (1990) 93–98.

[11] J. Hemming, B. Holmbom, M. Reunanen, L. Kronberg, Determination of the strong mutagen 3-chloro-4-(dichloromethyl)-5-hydroxy-2(5H)-furanone in chlorinated drinking

and humic waters, Chemosphere 15 (1986) 549–556.

[12] J.R. Meier, W.F. Blazak, R.B. Knohl, Mutagenic and clastogenic properties of 3-chloro-4-(dichloromethyl)-5- hydroxy-2(5H)-furanone: a potent bacterial mutagen in drinking water, Environ. Mol. Mutagen. 10 (1987) 411–424.

[13] L. Kronberg, T. Vartiainen, Ames mutagenicity and concentration of the strong mutagen 3-chloro-4-(dichloromethyl)-5- hydroxy-2(5H)-furanone and of its geometric isomer E-2- chloro-3-(dichloromethyl)-4-oxobutenoic acid in chlorinetreated tap waters, Mutat. Res. 206 (1988) 177–182.

[14] C.O. Doudney, B.F. White, B.J. Bruce, Acriflavine modification of nucleic acid formation, mutation induction and survival in ultraviolet light exposed bacteria, Biochem.

Biophys. Res. Commun. 15 (1964) 70–75.

[15] W. Harm, Differential effects of acriflavine and caffeine on various ultraviolet-irradiated Escherichia coli strains and T1 phage, Mutat. Res. 4 (1967) 93–110.

[16] T.R. Barfknecht, D.M. Shankel, The effect of streptomycin resistance, caffeine and acriflavine on ultraviolet light-induced reversion to tryptophan independence in strains of Escherichia coli B/r, Mutat. Res. 30 (1975) 163–176.


















نام کاربری :
نام رمز :
 

میکروبیولوژی (میکروب شناسی)

ایمونولوژی (ایمنی شناسی)

کنترل کیفی

هماتولوژی (خون شناسی)

بیوشیمی

بانک خون

پاتولوژی (آسیب شناسی)

مایعات بدن

ژنتیک

بیوتکنولوژی (زیست فن آوری)

نانوتکنولوژی

سم شناسی

تومور مارکر

آندرولوژی

بیولوژی سلولی و مولکولی

کلیه حقوق معنوی و مادی این سایت برای شرکت تحقیقاتی تولیدی فارمد آوران سبز محفوظ است 2017®

داروهای استاتین , حرکت سوارمینگ, انجمن دکترای آسیب شناسی, هليكوباكتر, هیستیدین, وریدهای, چاهک, آنژین, نورونهای, HIV1/2 , CORPOSCULAR, Plasmodium falciparum gametocytes, سفلیس, بومن, نانودماسنجی, تب روده, واسترویید, Toxoplasma gondii, اینترفرون, تترااستیک, پاپیلوم, ASPARTATAE, تحقیقات, اخبار علوم آزمایشگاهی, ميكروب شناسي, فرهيختگانه, فلوراي, فاویسم, Nanobacter, الکتروفورز سرم, وندربیلت, كريپتوسپوريديوم, ماکول, گلیکو, تروپونین, نوژن, سلول, پلک, رتیک, جلبک‎های, اندوتوکسین, مورفولوژی, پژوهش, تنزل رتبه گوگل, تیروزین, هورمون شناسي, گلبولین, هموگلوبین, استایرین, بیماری های پوستی, واکسیناسیون, polymer, تيترهاي, نازائی, آنزيم كنژوگه, کربوکسیل, فيزيولوژيك, Adernocorticotropic, بیماری هموروئید یا بواسیر , تب و حالت تهوع, هموگلوبين, برونکوسکوپی, ضدمیکروبی, پپتید, آرتریت, پروفازی, پستانداران, علل كاهش وزن مخصوص ادرار, virioloid, اسموتیک,