بررسي اختلال عملكرد تيروئيد در بيماران هيپرامسيس گراويداروم
 

- +
عنوان
ایمیل  
 

مدیر سایت ارسال کننده
نجفي پور فرزاد*,زارعي زاده معصومه,فردي آذر زهرا نویسنده / نويسندگان
مترجم
تیروئید - هیپر امسیس گراویداروم - حاملگی کلید واژه
مقدمه: تهوع و استفراغ يك يافته نسبتا شايع در هفته هاي اول حاملگي مي باشد. در صورتي كه اين پديده با شدت و مدت بيشتري بروز كند اصطلاح هيپراميسي گراويدارم به آن اطلاق مي گردد. اين بيماران اغلب در هفته هاي 10-4 حاملگي دچار استفراغ هاي شديد و طولاني مي شوند و با كاهش وزن بيش از 5%، كتونوري و اختلال آنزيم هاي كبدي مراجعه مي كنند. ارتباط هيپرامسيس گراويداروم و اختلال در آزمون هاي تيروئيد را به b-hCG ارتباط مي دهند. ديده شده كه با افزايش بيشتر b-hCG، شيوع اختلال هاي تيروئيدي و استفراغ شديدتر خواهد بود. هيپرتيروئيدي در هيپرامسيس گراويداروم موقت است، معمولا در 20-18 هفتگي از بين مي رود و اغلب موارد نياز به درمان آنتي تيروئيدي نمي باشد. اما در مواردي كه بيماري تا هفته 20-18 حاملگي طول بكشد و علايم تيروتوكسيكوز وجود داشته باشد، تجويز داروهاي ضد تيروئيد را بايد مد نظر قرار داد. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان بروز اختلال عملكرد تيروئيد در بيماران با هيپرامسيس گراويداروم و تعيين شدت پركاري تيروئيد ارتباط آن با b-hCG و سرانجام بيماران با اختلال عملكرد تيروئيد بود. مواد و روش ها: 135 زن حامله با هيپرامسيس گراويداروم كه در بيمارستان هاي زنان و زايمان بستري شده بودند، انتخاب شدند. از اين عده 103 نفر كه سابقه مصرف داروهاي تيروئيدي يا سابقه بيماري خاص نداشتند، انتخاب شدند و آزمايش هاي سديم، پتاسيم، كتون ادرار، آزمون هاي عملكرد كبد، آزمون هاي تيروئيدي و b-hCG با دقت به عمل آمد. يافته ها: 35 نفر از افراد FT4I بالاتر از حد طبيعي داشتند. ميانگين FT4I در اين گروه از 0.54±4.74 بود، در صورتي كه در 68 نفر باقيمانده 0.39±2.9 بود (p<0.0001). ميانگين b-hCG درگروه اول 59406±14899mU/mL و در گروه دوم 6750±3476mU/mL بود (p<0.0001). در ميان زناني كه اختلال عملكرد تيروئيد داشتند، 5 نفر به دليل پركاري شديد تيروئيد تحت درمان با PTU قرار گرفتند و در بقيه درمان عادي هيپرامسيس گراويداروم انجام شد و چهارهفته بعد آزمون عملكرد تيروئيد تكرار گرديد كه آزمون هاي تيروئيد در 11 نفر از آنان بعد از چهارهفته طبيعي شد اما در 22 نفر آزمون ها هنوز غيرطبيعي باقي مانده بود. براي اين افراد PTU شروع و Anti-TPO درخواست شد. در 3 نفر از آنان Anti-TPO مثبت بود. آزمون هاي ماهانه ي تيروئيد درخواست و براساس آن دوز PTU تعديل شد. ميانگين مدت درمان با PTU در گروه با Anti-TPO منفي، 2.76 ماه و ميانگين دوز دارو در اين عده 20±60 ميلي گرم در روز بود. اين ميزان در گروه با Anti-TPO مثبت، ميانگين دوز دارو 57±170 ميلي گرم در روز و ميانگين مدت درمان 5.33 ماه در زمان حاملگي بود. يك ماه بعد از زايمان آزمون هاي عملكرد تيروئيد انجام شد. در سه نفر از افرادي كه Anti-TPO مثبت داشتند، PTU ادامه يافت و درگروه با Anti-TPO منفي كه در زمان حاملگي PTU قطع شده بود، آزمون هاي تيروئيد كاملا طبيعي بود. نتيجه گيري: بروز اختلال عملكرد تيروئيد در هيپرامسيس گراويداروم در اين مطالعه حدودا 35% بود كه 20% از آنان نياز به درمان آنتي تيروئيد با دوز كم و مدت زمان كوتاه داشتند و بهبود در علايم باليني و اضافه وزن به وضوح در آنان مشاهده شد. در اين مطالعه درصد نوزادان دختر در هيپرامسيس گراويداروم بالاتر بود كه اين نتيجه با نتايج به دست آمده از مطالعه هاي ديگر هم خواني داشت. چکیده
تبريز، بيمارستان سينا، بخش غده درون ريز و متابوليسم - ارسالی از طرف کاربر ahad منابع
. .
 

 
بررسي اختلال عملكرد تيروئيد در بيماران هيپرامسيس گراويداروم

مقدمه:
تهوع و استفراغ يك يافته نسبتا شايع در هفته هاي اول حاملگي مي باشد. در صورتي كه اين پديده با شدت و مدت بيشتري بروز كند اصطلاح هيپراميسي گراويدارم به آن اطلاق مي گردد. اين بيماران اغلب در هفته هاي 10-4 حاملگي دچار استفراغ هاي شديد و طولاني مي شوند و با كاهش وزن بيش از 5%، كتونوري و اختلال آنزيم هاي كبدي مراجعه مي كنند. ارتباط هيپرامسيس گراويداروم و اختلال در آزمون هاي تيروئيد را به b-hCG ارتباط مي دهند. ديده شده كه با افزايش بيشتر b-hCG، شيوع اختلال هاي تيروئيدي و استفراغ شديدتر خواهد بود. هيپرتيروئيدي در هيپرامسيس گراويداروم موقت است، معمولا در 20-18 هفتگي از بين مي رود و اغلب موارد نياز به درمان آنتي تيروئيدي نمي باشد. اما در مواردي كه بيماري تا هفته 20-18 حاملگي طول بكشد و علايم تيروتوكسيكوز وجود داشته باشد، تجويز داروهاي ضد تيروئيد را بايد مد نظر قرار داد. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان بروز اختلال عملكرد تيروئيد در بيماران با هيپرامسيس گراويداروم و تعيين شدت پركاري تيروئيد ارتباط آن با b-hCG و سرانجام بيماران با اختلال عملكرد تيروئيد بود.

مواد و روش ها:
 135 زن حامله با هيپرامسيس گراويداروم كه در بيمارستان هاي زنان و زايمان بستري شده بودند، انتخاب شدند. از اين عده 103 نفر كه سابقه مصرف داروهاي تيروئيدي يا سابقه بيماري خاص نداشتند، انتخاب شدند و آزمايش هاي سديم، پتاسيم، كتون ادرار، آزمون هاي عملكرد كبد، آزمون هاي تيروئيدي و b-hCG با دقت به عمل آمد.

يافته ها:
35 نفر از افراد FT4I بالاتر از حد طبيعي داشتند. ميانگين FT4I در اين گروه از 0.54±4.74 بود، در صورتي كه در 68 نفر باقيمانده 0.39±2.9 بود (p<0.0001). ميانگين b-hCG درگروه اول 59406±14899mU/mL و در گروه دوم 6750±3476mU/mL بود (p<0.0001). در ميان زناني كه اختلال عملكرد تيروئيد داشتند، 5 نفر به دليل پركاري شديد تيروئيد تحت درمان با PTU قرار گرفتند و در بقيه درمان عادي هيپرامسيس گراويداروم انجام شد و چهارهفته بعد آزمون عملكرد تيروئيد تكرار گرديد كه آزمون هاي تيروئيد در 11 نفر از آنان بعد از چهارهفته طبيعي شد اما در 22 نفر آزمون ها هنوز غيرطبيعي باقي مانده بود. براي اين افراد PTU شروع و Anti-TPO درخواست شد. در 3 نفر از آنان Anti-TPO مثبت بود. آزمون هاي ماهانه ي تيروئيد درخواست و براساس آن دوز PTU تعديل شد. ميانگين مدت درمان با PTU در گروه با Anti-TPO منفي، 2.76 ماه و ميانگين دوز دارو در اين عده 20±60 ميلي گرم در روز بود. اين ميزان در گروه با Anti-TPO مثبت، ميانگين دوز دارو 57±170 ميلي گرم در روز و ميانگين مدت درمان 5.33 ماه در زمان حاملگي بود. يك ماه بعد از زايمان آزمون هاي عملكرد تيروئيد انجام شد. در سه نفر از افرادي كه Anti-TPO مثبت داشتند، PTU ادامه يافت و درگروه با Anti-TPO منفي كه در زمان حاملگي PTU قطع شده بود، آزمون هاي تيروئيد كاملا طبيعي بود.

نتيجه گيري:
بروز اختلال عملكرد تيروئيد در هيپرامسيس گراويداروم در اين مطالعه حدودا 35% بود كه 20% از آنان نياز به درمان آنتي تيروئيد با دوز كم و مدت زمان كوتاه داشتند و بهبود در علايم باليني و اضافه وزن به وضوح در آنان مشاهده شد. در اين مطالعه درصد نوزادان دختر در هيپرامسيس گراويداروم بالاتر بود كه اين نتيجه با نتايج به دست آمده از مطالعه هاي ديگر هم خواني داشت.




نام کاربری :
نام رمز :
 

میکروبیولوژی (میکروب شناسی)

ایمونولوژی (ایمنی شناسی)

کنترل کیفی

هماتولوژی (خون شناسی)

بیوشیمی

بانک خون

پاتولوژی (آسیب شناسی)

مایعات بدن

ژنتیک

بیوتکنولوژی (زیست فن آوری)

نانوتکنولوژی

سم شناسی

تومور مارکر

آندرولوژی

بیولوژی سلولی و مولکولی

کلیه حقوق معنوی و مادی این سایت برای شرکت تحقیقاتی تولیدی فارمد آوران سبز محفوظ است 2017®

CV, ویتامین, سرطان پوست , تليال, گلوتامیک, PH, خشکی پوست و مو, كست RBC, خال مادرزادی, سالیسیلیک, گلاسیال, اپیدمیولوژی, ترماتودها, سلول‌های تي(T Cells) , پروستات, SCOTT'S, ويتامين, میکروبیولوژی, مرفولوژی, دیفتری, ویتامین, ATP, ديفلوبوتريوم, مسمومیت, DNase, منابع علوم آزمایشگاهی, بيماري طاعون, جلبک‎هایی, سایکولوژیک, ISO15189, كيت هاي كالبيوتك, الكتروشيميايي, ESR, Darkfield, ویروس, اندوسیتوز, تالاسمی, مولکولی, آمين‌سيلور, هماتولوژی, تخمدان, ژنیکوماستی, تریگوی, كلينيكي, کلسیمی, ائوزینوفیل, لکوسیتهای, اکتسابی, رسپتورهاي, ترنسفورماسيون, كرفس, بيماريهاي مخاطي, هاسفال, گلیسیرید, کلینیک, skydrive, قرص های مکمل ویتامین دی, مارک, باكتري‌ها, تصویرسازی, پیریدوکسین, دیگوکسین, مصرف زیاد آبلیمو, مرفولوژی, هماتو, نیترات, نمونه‌هاي, پروژسترون, پپتین‌ها, ویروس,