آيا درمان هيپرتيرویيدي در تغيير سطح سرمي ليپوپروتیينها، آپوليپوپروتیينها و فعاليت آنزيم پاراكسوناز سرمي موثر است؟
 

- +
عنوان
ایمیل  
 

مدیر سایت ارسال کننده
صولتي سيدمهرداد,رئيس زاده فربد,اعتمادي آرش,عزيزي فريدون نویسنده / نويسندگان
مترجم
هیپر تیروئیدی - لیپوپروتئین - اپولیپوپروتئین - پاراکسوناز کلید واژه
مقدمه: هورمونهاي تیرویید در سنتز، متابوليسم و تجزيه ليپيدها نقش عمده اي ايفا ميكنند. افراد هيپرتیرویید دچار افزايش قابل ملاحظه حساسيت نسبت به استرس هاي اكسيداتيو و در نتيجه اكسيداسيون LDL-C ميشوند. آنزيم پاراكسوناز آنزيمي مستقر بر ليپوپروتیين با چگالي بالا (HDL-C) است كه در شرايط آزمايشگاهي از اكسيداسيون LDL-C جلوگيري كرده و ممكن است نقش آنتي آتروژنيك داشته باشد. هدف از اين مطالعه مقايسه فعاليت آنزيم پاراكسوناز و وضعيت ليپيدها در هيپرتیروییدي قبل و بعد از درمان ميباشد. مواد و روشها: 24 بيمار مبتلا به هيپرتیروییدي به عنوان گروه مورد و 23 فرد به عنوان گروه شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. در تمام افراد مورد بررسي پس از گرفتن شرح حال و تعيين اندازه هاي تن سنجي، سطح سرمي هورمونهاي تیرویید، ليپيدها و آپوليپوپروتیينها و فعاليت آنزيم پاراكسوناز در يك نمونه خون ناشتا اندازه گيري شد. يافته ها: بيماران پس از درمان با متي مازول مورد پيگيري مجدد قرار گرفتند (متوسط درمان 9/3±3/7 ماه) كه از مجموع اين افراد 15 نفر يوتیرویید شده بودند. از نظر وزن، نمايه توده بدني و نسبت دور كمر به باسن تفاوت معني داري بين بيماران قبل و بعد از درمان وجود نداشت. پس از درمان در بيماران يوتیرویید كاهش معني داري در سطح سرمي T4 (8.4±2.2 در مقابل P<0.001:μg/dL 16.6±4.4)،T3 (134±38 در مقابل P<0.05; ng/dL 250±90) و افزايش معني داري در سطح سرمي TSH (1.9±2.2 در مقابل P<0.001; μU/mL 0.06±0.06) وجود داشت. پس از درمان، فعاليت پاراكسوناز سرمي افزايش معني داري نسبت به وضعيت قبل از درمان نشان داد (64.6±37.8 در مقابلP<0.001; lU/mL49.0±22.8). همچنين پس از درمان افزايش معني دار در سطوح سرمي كلسترول تام (48±209 در مقابل 39±172mg/dL؛P<0.001)، تري گليسيريد و نسبت كلسترول تام به HDL و LDL به HDL در مقايسه با قبل از درمان وجود داشت. درمان بيماران، منجر به تغيير معني داري در سطوح HDL-C، آپوليپوپروتیين A-I و آپوليپوپروتیين B نسبت به قبل از درمان نشد. نتيجه گيري: در مطالعه حاضر افزايش معنی دار فعاليت آنزيم پاراكسوناز پس از درمان بيماران هيپرتیرویید اين فرضيه را مطرح ميكند كه بخشي از افزايش اكسيداسيون LDL-C در اين بيماران ميتواند ناشي از كاهش فعاليت پاراكسوناز باشد. چکیده
مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران زمستان 1380; 3(4 (مسلسل 12)):233-238 - ارسالی از طرف کاربر ahad منابع
. .
 




آيا درمان هيپرتيرویيدي در تغيير سطح سرمي ليپوپروتیينها، آپوليپوپروتیينها و فعاليت آنزيم پاراكسوناز سرمي موثر است؟

مقدمه:
هورمونهاي تیرویید در سنتز، متابوليسم و تجزيه ليپيدها نقش عمده اي ايفا ميكنند. افراد هيپرتیرویید دچار افزايش قابل ملاحظه حساسيت نسبت به استرس هاي اكسيداتيو و در نتيجه اكسيداسيون LDL-C ميشوند. آنزيم پاراكسوناز آنزيمي مستقر بر ليپوپروتیين با چگالي بالا (HDL-C) است كه در شرايط آزمايشگاهي از اكسيداسيون LDL-C جلوگيري كرده و ممكن است نقش آنتي آتروژنيك داشته باشد. هدف از اين مطالعه مقايسه فعاليت آنزيم پاراكسوناز و وضعيت ليپيدها در هيپرتیروییدي قبل و بعد از درمان ميباشد.

مواد و روشها:
 24 بيمار مبتلا به هيپرتیروییدي به عنوان گروه مورد و 23 فرد به عنوان گروه شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. در تمام افراد مورد بررسي پس از گرفتن شرح حال و تعيين اندازه هاي تن سنجي، سطح سرمي هورمونهاي تیرویید، ليپيدها و آپوليپوپروتیينها و فعاليت آنزيم پاراكسوناز در يك نمونه خون ناشتا اندازه گيري شد.

يافته ها:
بيماران پس از درمان با متي مازول مورد پيگيري مجدد قرار گرفتند (متوسط درمان 9/3±3/7 ماه) كه از مجموع اين افراد 15 نفر يوتیرویید شده بودند. از نظر وزن، نمايه توده بدني و نسبت دور كمر به باسن تفاوت معني داري بين بيماران قبل و بعد از درمان وجود نداشت. پس از درمان در بيماران يوتیرویید كاهش معني داري در سطح سرمي T4 (8.4±2.2 در مقابل P<0.001:μg/dL 16.6±4.4)،T3 (134±38 در مقابل P<0.05; ng/dL 250±90) و افزايش معني داري در سطح سرمي TSH (1.9±2.2 در مقابل P<0.001; μU/mL 0.06±0.06) وجود داشت. پس از درمان، فعاليت پاراكسوناز سرمي افزايش معني داري نسبت به وضعيت قبل از درمان نشان داد (64.6±37.8 در مقابلP<0.001; lU/mL49.0±22.8). همچنين پس از درمان افزايش معني دار در سطوح سرمي كلسترول تام (48±209 در مقابل 39±172mg/dL؛P<0.001)، تري گليسيريد و نسبت كلسترول تام به HDL و LDL به HDL در مقايسه با قبل از درمان وجود داشت. درمان بيماران، منجر به تغيير معني داري در سطوح HDL-C، آپوليپوپروتیين A-I و آپوليپوپروتیين B نسبت به قبل از درمان نشد.

نتيجه گيري:
در مطالعه حاضر افزايش معنی دار فعاليت آنزيم پاراكسوناز پس از درمان بيماران هيپرتیرویید اين فرضيه را مطرح ميكند كه بخشي از افزايش اكسيداسيون LDL-C در اين بيماران ميتواند ناشي از كاهش فعاليت پاراكسوناز باشد.




نام کاربری :
نام رمز :
 

میکروبیولوژی (میکروب شناسی)

ایمونولوژی (ایمنی شناسی)

کنترل کیفی

هماتولوژی (خون شناسی)

بیوشیمی

بانک خون

پاتولوژی (آسیب شناسی)

مایعات بدن

ژنتیک

بیوتکنولوژی (زیست فن آوری)

نانوتکنولوژی

سم شناسی

تومور مارکر

آندرولوژی

بیولوژی سلولی و مولکولی

کلیه حقوق معنوی و مادی این سایت برای شرکت تحقیقاتی تولیدی فارمد آوران سبز محفوظ است 2017®

تريگليسريد, میکروسکوپ, کروماتینی, مکیدن, میوه, آووکادو, Metamyelocyte, جونز, جوان سازی سلولهای مغز , مقطع دکتری حرفه‌ای, ضربه مغزی, RF, پورینی, کاتالاز, SARS, Rabodo, شمارش WBC, کلومیفن, اسیدآمینه, اسامی دانشجویان نمونه دانشگاه های علوم پزشکی, بارتونلا, چرب, میکروارگانیسم‌های, میکروپلیت, شته‌ها, فیتونیوترینت, آلرژی‌ها, استخوانها , فلایشمان, لنفوسیتها, لومی, ويروس‌هاي, كيت كمولومينسنس , ویتامینD, تستها ي سرولوژي و CBC ,ESR, ایمنوکمپلکس, پیتاسیون, کالیبراسیون, اپیدمیولوژی،, فعال شدن سلول های فیبروبلاست, میکروبی, تشخيص سرطان خون در 20 دقيقه, بیماری‌های قلبی - عروقی, هموگلوبین, نوتروفیلها, آنتی اکسیدان اولئوروپین, استراويت, Quantification, جنتامايسين, لاکتوفرین, سيفليس, ترومبین, هماتولوژی, واکسن, دایمر, hominis, مارکرهای, هیپوتونیک, رقابتهای, وریدی, نرمال, پری سانتریک و پاراسانتریک, هیستیدین, نمک, نوسان, ویتامین‌ها, ترومبوز, لوزالمعده, درمان بیماری‌های التهابی روده, زیست‌شناسایی,